Luna
@Fidelius
Puan vermedi·80 syf.·
4 saatte okudu
·2023 37. kitabı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Geçenlerde kitap fuarındaki sahaflardan birinde Mario Mazzanti görünce almak istedim. Yıllar yıllar evvel Şah Mat'ı okuyup beğenmiştim. Kitabın konusuna girmeyeceğim, zaten genel bakış kısmında yazıyor.
Kitap genel olarak akıcı ilerliyor, gereksiz ve hikayeye bir katkısı olmayan olaylar okumuyoruz kitapta. Her ayrıntı bir şekilde hikayeye hizmet ediyor. Çoklu kişilik bozukluğuna sahip bir katilimiz var. Kişiliklerin birbiriyle iletişim kurması, konuşabilmesi, birbirlerinin hafızalarını paylaşabiliyor olması gerçekten olabilen bir şey mi bilmiyorum, belki de kurgu için o şekilde yazılmış olabilir.
Kitaptaki kurbanların bir çoğuna üzüldüm, iki tanesi hariç. Kimse ölmeyi hak etmez belki ama o ikisi başkalarına ne olduğunu asla umursamayan, kendi çıkarlarına uygunsa başkalarının canice öldürülmesine ses çıkarmayan karakterlerdi.
Katilin -baştan beri polislerin aradığı- suç ortağının kim olduğunu deneyimli okurlar hemen anlayacaktır. Gerçek ortaya çıktığında zaten bildiğim için hiç şaşırmadım. Mazzanti'den bu konuda daha sinsice hareket etmesini ve olayı (nasıl desem?) daha gizemli bir hale getirmesini beklerdim. Şah Mat'ta epey şaşırmış olduğumu hatırlıyorum.
Kitap vurucu bitsin diye son sayfada cılız bir çaba gördüm. Bu kitabın devamı şeklinde başka bir kitap yazıldı mı bilmiyorum, araştırmadım. Benim için hikaye sondan bir önceki sayfada bitti çünkü.
Dikkat! Spoiler içerir!
Namus, fazilet ve vicdan gibi kavramların yok sayıldığı, "Seven kadın affeder, ama unutmaz" ifadelerinin bulunduğu, ihanetin affedilebileceğinin ve o ihanet üstüne aile hayatının devam ettirilebileceğinin savunulduğu, saçma sapan aşk ilişkilerinin bulunduğu kitap.
Naim'in ulvi bir aşkla sevdiği Zehra'ya sonrasında kardeş gözüyle bakması... Zehra'nın ne tenle ne hisle eşine ihanet etmemesi ama onun ihanetini affetmesi... Mine'nin sürekli vicdanıyla çekişmesi ama bütün o muhasebelerden sonra iffetsiz bir kadın olmayı seçmesi... Fikret'in sanki Zehra'ya aşıkmış gibi anlatıldığı satırlar... Ve Nüzhet! Ah Nüzhet..
Başta Mine'ye haksızlık yapıldığını düşünüyordum, sevdiği adamın kardeşiyle evlenmeye mecbur bırakıldığı için. Tamam sevmek insanın elinde değildir, bu kendi iraden dışında bir şeydir ama sonrasında yaptıklarından sorumlusun. Kararlarından sorumlusun. Aşk uğruna namustan faziletten vicdandan evlattan vazgeçemezsin. Bu kavramlardır insanı insan yapan. İşte bu yüzden Nüzhet ve Zehra dışında hiç bir karaktere hak veremedim kitabı okurken. Zehra'ya da sonda çok kızdım.
Bu mudur yani? Seviyorsan ihaneti affetmeli misin? Sevginin derecesi bu mu? O yıllarda kadın ne olursa olsun, ne yaşarsa yaşasın her şeyi sineye çekip eş olmaya devam ediyordu herhalde.
Halide Nusret Zorlutuna'nın kalemini çok merak ediyordum, ama bu kitaptan sonra başka bir eserini okuyacağımı sanmıyorum. Daha anlamlı ve güzel mesajlar veren bir kitap okuyacağımı zannediyordum, ucuz bir aşk romanı imiş.
