Figen Güler

Aşırı öfkenin kendini çok değişik biçimlerde gösterebildiğini çok sonra öğrendim.
Reklam
Yoksunluk çektiğim zamanlarda en küçük tıkırtıdan korkuyorum, insanlara nefret duyuyorum. Onlardan korkuyorum. Aşırı mutlu anlarımda da herkesi seviyorum, fakat yalnızlığı tercih ediyorum.
İlk kez benim sorumluluklarımın da bir sınırı olduğunu hissediyordum.
Akıllı insanlar mutluluğun sağlığa benzediğini çok önceden fark etmiştir: mutluyken fark etmezsiniz; ama yıllar geçtikçe, geçmişte kalan mutluluğunuza dair anılar,ah,anılar…
Demek ki öğrenmeye boyun eğmek gerekiyormuş.
Reklam