Görevden, saygıdan ve korkudan kaynaklanan bir hizmetti Beyaz Diş’inki, sevgiden değil. Zaten sevginin ne demek olduğunu bilmezdi. Sevgi denen şeyi hiç tatmamıştı.
Kaderini başkasının eline bırakmak, varoluşun sorumluluğunu devretmek demekti. Telafisi de kendi içindeydi bu bedelin çünkü başkasına dayanmak, tek başına durmaktan her zaman daha kolaydır.
Doğal olarak bundan böyle her şeyin dış görünüşüne karşı sonsuz bir güvensizlik içinde olacaktı. Bir şeye inanması için önce onun iç yüzünü, gerçeği öğrenmesi gerekecekti.