"Bak Momo", derdi,"ne oluyor biliyormusun? Bazen önüme upuzun bir cadde çıkıyor. Öyle uzun ki insan bunun sonu gelmez sanıyor."
Beppo bu kadarcık laftan sonra bile önüne bakarak bir süre susar, sonra devam ederdi:
"O zaman acele etmeye başlıyorsun. Gittikçe daha acele ediyor insan. Her önüne baktığında yolun hiç de kısalmamış olduğunu fark ediyorsun. Daha hızlı ve daha gayretli çalısıyorsun; sonunda nefesin kesilip güçsüz kalıyorsun.Ve cadde hâlâ upuzun bir şekilde seni bekliyor."
Susup biraz daha düşündükten sonra sürdüğü konuşmasını:
"İnsan caddenin tamamına bakıp hemen bir karara varmamalı. Her zaman adım adım ilerlemeli. Sürekli bir adım sonrasını düşünmeli, bir adım sonra derin bir nefes, sonra bir süpürge. İşte o zaman hayat zevkli olur. Önemli olan işini iyi yapmaktı. Öylede olmalı."
Uzun bir süre susup yeniden konuşmaya başladı:" Birde bakarsın ki bütün yolu bitirmişsin. Nasıl olduğunu anlamadan yorulmadan." Önemli olan budur