Çok uzun yıllar önceymiş gibi görülen bir zamanda babam ve amcamı trafik kazasında kaybetmiştim. Ayaklarım buz pistindeki acemiler misali... Ne yerdeyim ne gökte... Durduk yere ağlamalarımı saymazsak her daim ifadesiz dolaşıyordu gözlerim. Tam da bu anlarda beni daha çok bu dünyada görmek isteyen bir kalp bu kitabı vermişti bana. Oracıkta okuyuvermiş yine ağlamış sonra hayattaki fon müziğimi değiştirmem gerektiğini anlamıştım. Benim için ayrı bir yeri olan bu kitabı sizinle paylaşmak istedim. Kalbi yaralı, gönlü küskün biri varsa göğsünüzün ortasında taçlanan... Tavsiyemdir.