Sen yatağın ucunda durmuş mutluluktan ağlıyorsun,
Dikkatle çekiyorsun çarşafları, ağır devinen vücutlardan.
Gözlerin yaşlarla dolu, güç bela farkediyorsun sevgililerini.
Şarkı söylüyorsun sevinirken, sesin harika.
Şimdi bunun o odadan gelen ilk insan sesi olduğuna inanıyorsun,
Çünkü üstünden çıkardığın çamaşırlar şaraba dönüşüyor.
Yatağa yatıyor ve ete yeniden kavuşuyorsun.
Sımsıkı yumuyorsun gözlerini.
Bir sarılış yaratıyor ve içine giriyorsun onun.
Yalnızca bir tek acı ya da kuşku anı var,
Düşünürken kaç kişinin yattığını,
Bedeninin yanında..