Prometheus
@FiloSofi30
İnsani duyguların hassaslığına uygun düşmeyen ne kadar nesne varsa, dikkatimi onlara yoğunlaş tırdım. İnsanın düzgün biçiminin nasıl çöküp ziyan olduğu-nu gördüm; ölüm çürümesinin, hayatın al yanağına erişme-sini izledim; kurtçukların gözün ve beynin harikalarını nasıl sahiplendiğine şahit oldum. Nedenselliğin tüm küçük ayrın-tılarını, yaşamdan ölüme geçiş örneğinde inceleyerek durak-ladım. Bu karanlığın ortasında aniden içimde bir ışık yanana değin...
Reklam
İyiliğin ruhu çok çabalamıştı, fakat çabası boşa gitti. Ka-der çok kuvvetliydi ve değişmez yasaları benim mutlak, kor-kunç yıkımımı hükme bağlamıştı.
Yıldızlar, zaferimin ispatı ve şahididir. Niçin bu ehlîleşmemiş, yine de itaatkâr elementin üzerinde ilerlemeyi sürdürmeyeyim? Ne durdurabilir insanın kararlı yüreğini, azimli iradesini?
çünkü zihin için sağlam bir hedef, ru-hun aklî bakışını sabitleyeceği bir nokta kadar huzur verici şey yoktur.
Kötü sezgilerle yaklaştığın bir teşebbüsün başlangıcında herhangi bir felaketin yaşanmadığını duymak seni memnun edecektir
Reklam