h̷i̷ç̷ ོ
@FiloWay
｡ﾟﾟ･｡･ﾟﾟ｡
ﾟ。ɑⵢ̧ƙı
ﾟ･｡･ bulamazsan eğer
ömrün yarısı dağınık ve perişan
diğer yarısı ah ile pişman geçer!
Şu anda okuduğu kitaplar
Ruhunuzla üretiyorsanız, ruhlarını yitirmemişler sizi anlarlar, ruhlarının ta içinde duyumsarlar.
Gönülleri titreten irkilten ezgiler, enstrümantal de olsa, bilmediğiniz bir dilden de söylense, sizi başka alemlere götürür.
Bu yolculukta öyle şeyler paylaşılır ki, artık her şeyin ötesindesinizdir..
Reklam
Sonsuzluk bana seni fısıldadı
Ki o sonsuzlukta, sonsuz fısıltı vardı. . .
Ruhum senin frekansına odaklandı.
işte o an
Durdu tüm fısıltılar
Sadece sen kaldın. . .
Ne uzayın boşluklarında uçuşanlar
Ne boşluklardan şifa yayanlar
Tümü silinip gitti ruhumun belleğinden
Sadece senin bilgelik dolu huzurun kaldı. . .
Sonsuz bir yalnızlığın girdabında açan çiçek
Kök salıyordu
Aydınlık yarınlara. . .
Kökleri derinlere doğru uzandıkça
Ulaştıkları yerdeki karanlıkları aydınlatıyordu. . .
Sonsuz uzayların
Bilinmeyen bitiminde
Bir düş doğdu. . .
O düşte bir gülüş oldu
O gülüş bir ses oldu
Yankı yankı yankılandı
Ruhunun sonsuzluğuna dokundu
Dokunuş bir sevdaya
Dönüştü. . .
Sevda ruhunu aştı
Ruhu sevdalara karıştı
Hiçlikte bir bütün oldu
Sevdalılarla, hiçlikte buluştu. . .
Kainatın tek gülüne aşık
Dev bir bülbül gibi
Kanat kanat
Yürek yürek
Kainatın gül kokulu bahçelerine uçtu..
O gülde sonsuzluğunu buldu. . .
O gülün yapraklarında
Sevdalı bir bülbül
Seve seve yok oldu. . .
Yok olurken
Gerçek varlığını buldu...
Sen, sevdanın sesiyle haykırdın karanlıklara
Duymadılar. . .
Sen, yüreğindeki ışık oldun parladın
Görmediler. . .
Onlar hep görmek istediklerini gördüler
Gerçek seni göremeyip
Zihinlerindeki putu sen sandılar..
Anlamadılar. . .
Reklam