h̷i̷ç̷ ོ

h̷i̷ç̷ ོ
。゚゚・。・゚゚。 ゚。ɑⵢ̧ƙı  ゚・。・ bulamazsan eğer ömrün yarısı dağınık ve perişan diğer yarısı ah ile pişman geçer!
Ruhunuzla üretiyorsanız, ruhlarını yitirmemişler sizi anlarlar, ruhlarının ta içinde duyumsarlar. Gönülleri titreten irkilten ezgiler, enstrümantal de olsa, bilmediğiniz bir dilden de söylense, sizi başka alemlere götürür. Bu yolculukta öyle şeyler paylaşılır ki, artık her şeyin ötesindesinizdir..
Sayfa 60·Kitabı okudu
Reklam
Sonsuzluk bana seni fısıldadı Ki o sonsuzlukta, sonsuz fısıltı vardı. . . Ruhum senin frekansına odaklandı. işte o an Durdu tüm fısıltılar Sadece sen kaldın. . . Ne uzayın boşluklarında uçuşanlar Ne boşluklardan şifa yayanlar Tümü silinip gitti ruhumun belleğinden Sadece senin bilgelik dolu huzurun kaldı. . .
Sayfa 56·Kitabı okudu
Sonsuz bir yalnızlığın girdabında açan çiçek Kök salıyordu Aydınlık yarınlara. . . Kökleri derinlere doğru uzandıkça Ulaştıkları yerdeki karanlıkları aydınlatıyordu. . .
Sayfa 51·Kitabı okudu
Sonsuz uzayların Bilinmeyen bitiminde Bir düş doğdu. . . O düşte bir gülüş oldu O gülüş bir ses oldu Yankı yankı yankılandı Ruhunun sonsuzluğuna dokundu Dokunuş bir sevdaya Dönüştü. . . Sevda ruhunu aştı Ruhu sevdalara karıştı Hiçlikte bir bütün oldu Sevdalılarla, hiçlikte buluştu. . . Kainatın tek gülüne aşık Dev bir bülbül gibi Kanat kanat Yürek yürek Kainatın gül kokulu bahçelerine uçtu.. O gülde sonsuzluğunu buldu. . . O gülün yapraklarında Sevdalı bir bülbül Seve seve yok oldu. . . Yok olurken Gerçek varlığını buldu...
Sayfa 50·Kitabı okudu
Sen, sevdanın sesiyle haykırdın karanlıklara Duymadılar. . . Sen, yüreğindeki ışık oldun parladın Görmediler. . . Onlar hep görmek istediklerini gördüler Gerçek seni göremeyip Zihinlerindeki putu sen sandılar.. Anlamadılar. . .
Sayfa 48·Kitabı okudu
Reklam