aşkın çiçek açması için illâ "yaman ayrılık" lazımdır..
çünkü
aŞk
özün.de
Yalnızlıkta doğar..
- Ancak nesnesi yakında olmadığında -
Yalnızlık
"Kendi"
Varlığının yokluğu..
Aşk..
Aslında bir nesne olarak sevdiğin kişiye değil, zihnin inşa ettiği, aslıyla zayıf bir bağı olan o hayali imgeye yönelir..
Sonra aşk, birini ‘sahiplenmek’ filan değil, onun özgürlüğüne, onun sessizliğine hayran olmaktır, çünkü özgürlük ve sessizlik, senin de doğandır.
Tanıdık gelmesi işte bundandır..
çünkü insan, kendi doğasında olanı mesafe yanılsamasıyla dışarıda bir nesnenin aynasında görmeye meyillidir...
Meğer ki aynayı paramparça eden aşk uğramaya görsün...