h̷i̷ç̷ ོ
@FiloWay
｡ﾟﾟ･｡･ﾟﾟ｡
ﾟ。ɑⵢ̧ƙı
ﾟ･｡･ bulamazsan eğer
ömrün yarısı dağınık ve perişan
diğer yarısı ah ile pişman geçer!
bir 么ⵢ̧ƙ hikayesi..
मैं तुमसे प्यार करती है
izmir
izmir
228 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
aşkın çiçek açması için illâ "yaman ayrılık" lazımdır..
çünkü
aŞk
özün.de
Yalnızlıkta doğar..
- Ancak nesnesi yakında olmadığında -
Yalnızlık
"Kendi"
Varlığının yokluğu..
Aşk..
Aslında bir nesne olarak sevdiğin kişiye değil, zihnin inşa ettiği, aslıyla zayıf bir bağı olan o hayali imgeye yönelir..
Sonra aşk, birini ‘sahiplenmek’ filan değil, onun özgürlüğüne, onun sessizliğine hayran olmaktır, çünkü özgürlük ve sessizlik, senin de doğandır.
Tanıdık gelmesi işte bundandır..
çünkü insan, kendi doğasında olanı mesafe yanılsamasıyla dışarıda bir nesnenin aynasında görmeye meyillidir...
Meğer ki aynayı paramparça eden aşk uğramaya görsün...
h̷i̷ç̷ ོ
Aşk, ruhun şarkı söylemeye başlaması ve hayatınızın çiçeklerinin kendiliğinden açmasıdır..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aşk kör değildir, daha azını değil daha fazlasını görür.
Ama daha fazlasını gördüğü için daha azını görmeye isteklidir..
Julia Weber
Julia Weberh̷i̷ç̷ ོ
kalp aşkla atar, kalp dönüşünce ruhuna yolculuk başlar..
Aşk; üç harf bir hece, içine ne doldurursan sana yaşam, başkasına bilmece...
Aşkın Hak, Hakkın Aşk olsun öyleyse...
h̷i̷ç̷ ོ
Hesap kitap yapan bir zihinle ve korkularla, aŞk yurduna girilmez..
bir varmış
bir varmış
hiç yokmuş
hiç olmuş..
h̷i̷ç̷ ོ
Herkes ruh eşinin mükemmel bir uyum sağladığını düşünür, ki bu da herkesçe istenilen bir şeydir.
Ama gerçek bir ruh eşi, seni geriye çeken her şeyi sana gösteren, dikkatini kendinde toplamanı sağlayan bir aynadır..
Ki böylece hayatını değiştirebilirsin.
Gerçek bir ruh eşi senin hayatında karşılaşabileceğin muhtemelen en önemli insandır, çünkü o duvarlarını yıkacak ve senin uyanışını elde etmeni sağlayacaktır..
Ruh eşinin amacı seni sarsmak, egonu senden biraz da olsa ayırmak, sana engellerini ve bağımlılıklarını göstermek, yeni ışığın içeri girmesi için kalbini açmaktır ve seni öyle bir kontrolden çıkartır ki hayatını dönüştürmek zorunda kalırsın..
Mevlâna, aşkı ucu bucağı olmayan ulu bir denize benzetir.
Ona göre aşk denizi sırlarla doludur.
Ucu bucağı olmayan bu aşk denizinin sadece bir damlası umut, geri kalanında ise korku vardır.
Aşkın barındırdığı korku ve umut oranı dikkat çekicidir.
Zira günümüzde olduğu gibi o dönemde de tasavvufu ve diğer mistik inançları yanlış yorumlayarak kuru bir sevgi, sınırsız ve dayanağı olmayan ümitten bahsedenler olmuştur..
Bu korku daha çok aşka halel getirecek veya mâşuku küstürecek işler yapma endişesidir.
Aşkın barındırdığı ümit de azımsanmayacak derecededir.
Zira damla nispeti ile ele alınan ümit akıllara zarar verecek kadar çoktur.
Akıl mantık sistemi içerisinde hareket edildiğinde bazı işler mümkünâtın dışındaymış gibi görünür.
Bu nedenle akıl ümitsizlik yoluna gitmeye yanaşmaz.
Tam da burada aşk devreye girer.
Bu evrede aşk lazım ki kişi akla imkânsız gibi görünse de ümit tarafına meyletsin.
Yani aşk, akıldan çok daha fazla ümide sahiptir, çünkü hiç bir şeye aldırmayan aşktır, akıl değil..
Aşk aklın ve duyuların idrak edemeyeceği alemi anlamaya çalışan tek kılavuzdur..
insan için susuzluk gibi elzem olan aşk denizi bir çömlek gibi kaynatır, dağı ezer, gökyüzünü çatlatacak kadar güçlüdür.
Fakat Mevlâna, Mâşuğa kavuşmak için yakıcı ve yıkıcı olan aşktan başka çare olmadığını belirtir..
Mevlevî Âdem Dede de:
“Dert ehli libâsını aşk ile giyen gelsin. Zehrini şeker gibi zevk ile yiyen gelsin.” diyerek aşkın dertsiz olmayacağını dile getirmiştir.
Dünyaya veya kadına aşık olmakla yetinen kişi aslında üzerine güneş vurmuş bir duvara aşıktır.
Duvarda gördüğü ışığın duvarın kendisinden olmayıp, güneşten olduğunu anlamamıştır.
Dünya ve içindekilere karşı hissedilen aşk cüz’e duyulan aşktır.
Kül aşığı olanlar, bu cüz aşkına hiç bakmazlar.
Dolayısıyla madem insan aşık oluyor, aşkı
h̷i̷ç̷ ོ
Mevlânâ Celâleddin-i Rûmi'nin “Aşk her şeydir.
Aşktan başka ne varsa bir hiçtir” sözü, varoluşun temelinde yatan aşkın kapsayıcı doğasını vurgular.
Sufilere göre aşk, insanı hakikate ulaştıran en güçlü yoldur.
Bu aşk, dünyevi olanı aşar ve insanı ilahi olanla birleştirir..
Bu hakikat, Koşulsuz Teslimiyet ve Aşk, Tasavvuf'ta "Işk/Aşk" ile bir Sarmaşık'a benzetilir.
Aşk (ışk) o coğrafyada yetişen bir sarmaşığın ismidir, öyle ki varlığını bir başka ağaca vakfederek var eder.
Kendinden geçmenin, sonsuz teslimiyetin simgesi olur sarmaşık..