Banuçiçək
@Filogy27
Edebiyyat
19 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Şimdi uyuyalım, uyuyup her şeyi unutalım.
Ah Zeze.....
Acı çekmek ne demekmiş şimdi anlıyordum. Acı çekmek ne demekmiş asıl şimdi anlıyordum. Acı çekmek bayılana dek dayak yemek değildi. Ayaktaki cam kesigine eczanede dikiş attırmak değildi. Asıl acı, kalbi baştan aşagi sancilara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi. Kolları, başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey
Şimdiye kadar okuduğum en duygusal kitablardan biridir diye bilirim. Kitabın sonlarında duygulanmamak elde değil. Baş kahraman olan 5 yaşlı Zezenin hayatından bahs ediyor. Bakmayın 5 yaş dedigime, sanki büyümüşde küçülmüş gibi. O kadar akıllı, zeki, düşünceli bir çoçuk ki bu Zeze. Kitabı okurken bazı yerlerinde nasıl ola bilirde bu yaşdaki çoçuk böyle bir düşünce sahibi ola bilir dedim. Çok farklı bir çoçuk gerçekten.Hayvanlarla, ağaclarla konuşması.. Müthiş bir hayal dünyası var ve gerçek hayyatdan ziyade kendi kurdugu hayal dünyasında yaşayan bir çoçuk. Kalabalik bir ailesi olmasına rağmen yalnız olmasına insan çok üzülüyor.Ailesi o kadar düşüncesiz ki, Zezeye 5 yaşindaki bir çoçuktan ziyade kocaman bir insan gibi yaklaşiyorlar. Yeni evlerindeki şeker portakalı fidanıyla olan konuşmalari, onu kendine sırdaş yapması. Portugayla olan dostluğu, onunla hayata yeniden tutunması ve sonda her şeyin alt- üst olması... Ah be Zeze.. Sen neler çektin böyle.. Hemde hala çok küçükken.. Bütün hayalleri alt- üst oldu. Bu kitabın etkisinden kolay çikacagimi acikcasi, düşünmüyorum. Belki de bazıları için çok sıradan bir kitab ola bilir. Ama ben özellikle de çoçuk psikolojisi bulunan kitabların etkisinden kolay- kolay çikamoyrum. Mesela, Çingiz Aytmatobun Ak gemi romanında böyle etkilenmiştim. Çünkü ordada bir çoçugun iç dünyasından, psikolojisinden bah ediliyodu. Bence, yazar kendi prototipini yarattığını düşünüyorum. Çoçuklukta alınan yaralar hiç bir zaman telafi olunmuyor maalesef.
