İnsan bazen sevdiğini değil, hasretini seviyor. Kendi içinde büyüttüğü hikâyeyi seviyor. Oysa sevgi, bir hayali korumak değil; gerçeğe bakabilmektir. Belki de bu yüzden sevmek zor. Çünkü sevgi, karşımızdakini değil, önce kendi yanılsamalarımızı kaybetmemizi istiyor. Ve insan en çok, kendini kandırmayı bırakırken büyüyor.