Kemalce

Kemalce
@Filozof47
Biraz felsefi. Biraz yara izi taşıyan. Alıntı gibi duran ama özgün.
Yaşamak ile sorgulamak arasında bir seçim yapmam gerekirse her defasında yaşamayı seçerim. Açıklama illetinden itinayla sakınırım. Bunu sana da tavsiye ederim. Bir şeyleri açıklama dürtüsü, modern düşüncenin salgın hastalığıdır. Bu virüsü en çok da çağımızın terapistleri taşır: Görüştüğüm her terapistte bu bağımlılık yapan, bulaşıcı hastalık vardı. Açıklama, bir yanılsamadır; bir serap, bir kurgu, teskin eden bir ninnidir. Açıklama, herhangi bir varoluşa sahip değildir. Hatta gerçek adını da söyleyelim: Ödleklerin, varoluşun rizikosunun, fütursuzluğunun ve değişkenliğinin yarattığı, o insanın betini benzini attıran korkuya karşı geliştirdikleri bir savunmadır.
Sayfa 17·Kitabı okuyor
Demek yalnız değildim. Paul sözlerine şöyle devam ediyordu: "Haliyle, yalnızlığımla barışmak zorundayım. Biliyorum, başkalarının da benim gibi kelimelere tutkun olduğunu varsayarak hata ediyorum. Bu tutkumu onlara zorla aşılamaya çalıştığımın da farkındayım. Yaklaştığım her canlının benden nasıl kaçtığını tahmin edebilirsin. Bu, kulağa önemli geliyor, diye düşündüm. Yallnızlığımla barışmak estetik bir dokunuş olmuş, duruma şiirsel bir boyut kazandırmıştı ama muhtemelen karşımda epey yalnız bir ihtiyar vardı.
Kelimelere aşık olduğunuzu görüyorum Bay Andrews. Onlarla dans etmeyi seviyorsunuz. Oysa kelimeler yalnızca not düşmeye yarar. Melodiyi oluşturan, fikirlerdir. Yaşamımızın çatısını da fikirler oluşturur.
Sayfa 11·Kitabı okuyor
Şaşkınlık içerisindeydim. Paul seksen dört yaşındaydı. Tezini yirmili yaşların ortalarında yazmaya başladığını düşünürsek, altmış yıldır bu durum devam ediyordu. Okulu yıllarca bitiremeyen profesyonel öğrenci kavramına yabancı değildim ama altmış yıl da biraz fazla değil miydi? Hayatı altmış yıl boyunca askıda mı kalmıştı? Öyle olmadığını umuyordum. Böyle bir şey mümkün olamazdı.
Hepimizinki günübirlik hayatlar; hatırlayanın, hatırlanandan farkı yok. Hepsi geçici. Hem anılar hem de onların nesnesi. Her şeyi unutmuş olacağın günler kapıda, her şeyin seni unutacağı günler yakın. Bil ki çok geçmeden hiç kimse ve hiçbir yerde olacaksın. Marcus Aurelius, Düşünceler