Ama sanırım biz insanlar, kalıplara ihtiyaç duyuyoruz, bu sayede kendimizi güvende; kendi sığınağımızda hissediyoruz. Dünya gibi: bizim evimiz, ama olmaz yetmez, kıtalara ayırıyoruz, bu da olmadı ülkelere, devletlere, milletlere ayırıyoruz. Yetmedi vize işlemleri... Sonra koca ama küçük bir şehrin içine tıkılı kalıyoruz. Koskoca evrende küçük dünyamızın küçük bir noktasında yaşamımızı sürdürüyoruz.