Nedense, hayatta bir
müddet beraber yürüdüğümüz insanların başına
bir felaket geldiğini, herhangi bir sıkıntıya
düştüklerini görünce bu belaları kendi
başımızdan savmış gibi ferahlık duyar ve o
zavallılara, sanki bize de gelebilecek belaları
kendi üstlerine çektikleri için, alaka ve
merhamet göstermek isteriz.
Dibinde bir ejderhanın yaşadığı bilinen bir
kuyuya inecek bir kahraman bulmak, muhakkak
ki, dibinde ne olduğu hiç bilinmeyen bir kuyuya
inmek cesaretini gösterecek bir insan bulmaktan
daha kolaydır.