Bazıları için ölmek kolaydı. Uğursuz bir
trenin gelmesi yetiyordu, tamamdı bu iş. Ama
benim için göklere uçmak ne kadar güçtü.
Herkes engel olmak için bacaklarımı tutuyordu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Acı, insanın birlikte
ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak
güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbü
“Daha çok anlat,” dedim.
“Hoşuna gidiyor mu?”
“Çok. Elimden gelse, seninle sekiz yüz elli
iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum.”
“Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?”
“Gider gibi yaparız.”
Her şeyi yere attım ve yalvarırcasına
döndüm ona. Hiçbir şey söylemedi, ama gözleri
dehşet ve isyanla doluydu. Yediğim dayaklardan
kalan izleri, yaraları ve kabukları görmesini hiç
istemezdim, ama gördü.
Bir gün Dindinha bana, sevincin ‘yürekte
ışıldayan bir güneş’ olduğunu söylemiş, güneşin
her şeyi mutlulukla aydınlattığını belirtmişti.