Evdeki yoksulluk o derecedeydi ki, insan
erkenden hiçbir şeyi çarçur etmemeyi
öğreniyordu. Herşey parayla ve pahalıydı.
“Yalnızca buradan uzaklaşmak istiyorum.
Murundu yoluna kadar gidebiliriz. Yakındır,
fazla benzin de gitmez.”
Güldü.
“Büyüklerin sorunlarıyla uğraşmak için
daha çok küçük değil misin?”
Alçak sesle konuştum ve bu, herhalde
hayata yönelttiğim en büyük suçlamaydı:
“Anne, benim doğmamam gerekirdi.
Balonum gibi olmalıydım.”
7/10
2019 42. kitabı
Yüksek beklentiyle yaklastigimdan mıdır nedir bilemedim beni doyurmadı yabancı .
Toplumunda alışılmisin dışında olan bir karakter . Annesinin ölümünü bile soğukkanlilikla yaklaşıp sonra bu yaklaşımından dolayı bir sürü iş alıyor başına .
Bana bişey katmadi Belkide ben anlamadım ama keşke okumadım da demedim . İnsanın en ufak tepkilerinin bile nelere mal olacağını görebilirsiniz kitapta .
