cemile
@Firak_
insan fazla düzenli olunca hürriyetini de yitiriyordu bir parça.
oğlum demişti annem en cesur ses tonuyla, oğlum, kendine ne yaptın? hiçbir şey yapamadım anne. kaçtım bu yüzden. bulunmaya ihtiyacım vardı, bu yüzden kaçtım. çünkü ihtiyacım olsa da ne arzum, ne de gücüm yoktu. Umut, kaçıncı kaburga kemiğinde tükenir. ne kadar inceldiğinde tükenir, hangi incelik kırılma anını başlatır. ki sen ne kadar incesindir de kırıldığını bile susarsın, diyemezsin, içine doğru bakarsın.Umut yalnızlığın ilacıdır da, ne zamana kadar. ne kadar yalnızlığın ilacıdır, yalnızlığın ne kadarının ilacıdır, yalnızlığın kaçıncı evresinde tüketir kendisini, hem de seni? cevapları bulmuştum. benimle ilgili değildi. bana özel değildi. benim bir suçum yoktu. ama yapabileceğim bir şey de yoktu. Umut, hakiki karanlığın hakim olduğu hiçbir yerde yoktu.
çoğu zaman ne beklediğini bilmeden bekliyor insanlar.
"benim üstüne titrediğim kocaman bir yalnızlığım var."