"Bir damla kan ve bin endişe" işte unutmayı başaramayan insanın trajedisi bu sözlerde gizliydi. Ömrünü endişeyle tamamlamaya ve sürekli acı çekmeye mâhkum olan zavallı bir ruh.
İnsan soyu zayıf, kırılgan, ölümlü, her türlü hastalığa, kazaya, acıya açık ama kendini avutarak yaşıyor. Bunları unutuyor. İşte anahtar kelime bu ; hayatın özü , büyük sırrı; olmazsa olmazı: Unutmak. Eğer Unutmak diye bir şey olmasaydı, yaşam da olmazdı. İnsan unutmadan hayatını sürdüremez."