Merve

Evet dünya güzeldi ama acıtan bir güzellikti bu. Güneş ve ay, onlar olsa da olmasa da aynı şekilde doğup batacaktı. Ha mutsuz, ha mesut olmuşlar, kimin umrundaydı? Her biri bir karınca kadardı.
Sayfa 322·Kitabı okudu
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Esasında bu dünya seyirlik bir yerdi; yoksulu zenginiyle herkes, şu veya bu şekilde, bir resmi geçitteydi. Her biri hayatta kendi numaralarını icra ediyor; sahnede kimi daha kısa, kimi daha uzun kalıyor ama nihayetinde her insan, benzer bir tatminsizlik ve tamamlanmamışlık duygusuyla arka kapıdan usulca çıkıp gidiyordu.
Sayfa 316·Kitabı okudu
Ne tuhaf. Bizi kollayan insanlar vardır etrafımızda. Hiç fark etmesek de onlar oradadır daima. Karşılık ya da minnet beklemeden, sadakatle, sevgiyle, sessizce... Nice sonra anlarız kıymetlerini. Hep geç kalırız teşekkür etmekte.
Sayfa 279·Kitabı okudu
Her şey bıraktığı gibiydi. Aynı zamanda hiçbir şey aynı değildi... İnsan kendi değişince, dünya değişti zannediyordu ya...
Sayfa 235·Kitabı okudu
Bakmasını bilene bu evren mükemmel bir yapıydı
Belki de bu alem hummalı bir inşaat sahasıydı... Kainat da tek tek herkesin hikayesini inşa ediyordu. Tanrı da bir nevi mimardı... Kat kat semadan oluşmuş görünmez bir kubbe asılıydı yukarıda. Hristiyan, Yahudi, Müslüman, Zerdüşti ve daha bilmediği kaç itikat ve hal... Kubbenin altında herkese yer vardı. Göğün 7 katmanı, yerin 7 katmanının üstünde sütunsuz, direksiz yükseliyordu. Bakmasını bilene bu evren mükemmel bir yapıydı.
Sayfa 176·Kitabı okudu
Alıntı