Romanın mərkəzində cəmiyyət tərəfindən alçaldılmış,təhqir edilmiş və taleyin ağır sınaqları ilə üzləşmiş insanların həyatı dayanır.
Əsərdə müxtəlif talelər bir-birinə bağlanır və müəllif bu talelər vasitəsilə insanın iç dünyasını, ağrılarını və ümidlərini göstərir.
Dostoyevski burada xüsusilə kasıb və köməksiz insanların yaşadığı ədalətsizlikləri çox təsirli şəkildə təsvir edir.
Kitabın ən diqqət çəkən tərəflərindən biri müəllifin insan psixologiyasını çox incə və real şəkildə təqdim etməsidir.
Oxucu personajların qorxularını,ümidsizliyini, sevgisini və vicdan mübarizəsini sanki onların içindən hiss edir.
Bu səbəbdən əsər sadəcə bir hekayə deyil,həm də insan ruhunun dərinliklərinə enən bir düşüncə yolculuğudur.
Dostoyevski bu romanda göstərir ki,insan nə qədər alçaldılsa belə,qəlbində mərhəmət və sevgi olduğu müddətdə tam məğlub olmur.
Əsərdəki personajlar çox əzab çəksələr də,onların içində ümid və insanlıq hissi hələ də yaşayır.