Ölüm zorunlu bir ayrılık ve fıtri bir kabulleniş olduğu için alışmak daha kolaydır fakat birbirini seven, muhabbete gark olmuşlar için nefes alırken ayrı düşmek...
Yalnız olmak bir yana, kimsesizdim. İnsan anlaşılamadığı zaman kendini kalabalıklar içinde de yalnız hissedebilir. Kimsesiz bir yalnızlığı iliklerime kadar hissediyordum.
Bildim derken bilmeyişleriniz, bilinmezlikleri ellerinizin tersiyle itişleriniz... Kim bilir mutluluğun yanından kaç kez ağlayarak geçtiniz ? Ve gün geldiğinde bilmemişim, bilmediğimi bile bilmemişim derken bulduğunuz da kendinizi, seslere yabancı, sözlere aşinasınızdır.