Ey insan
Tanıyorsun beni ve hatta her vakit beraberiz lakin şimdi bilmiyorsun kim olduğumu . seninle nefes alabildiğin her an konuşuyorum.ve sen dahi benimle konuşuyorsun ama benim kim olduğumu biliyorsun ki ! Ama yinede ben sana evvela kendimden değilde senden bahsedeyim.
Haline bir bak Allah aşkına ! Neden bunca gülüyorsun ? Neden her ayıbını yüzündeki tebessümle örtüyorsun ? Tebessüm boyası silecek mi sanıyorsun onları ? Ayıbı örtecek bir renk bir boya bir örtü yok oysa , bilmiyor musun da öyle vehmediyorsun? Elbet bir gün o boya akacak ve gün gibi çıkacak tam orta yere ettiklerin ve sen geç kalmış,hatta geç kalmaya bile geç kalmış olacaksın
Ben belki de herkesin ara sıra hissettiği gibi buralardan kaçmak istiyorum.Uzaklaşmak ve yalnizlaşmak biraz... insanlardan uzaklaşıp da kendime yakınlaşmak... Neden,niçin,nereye ve nereden diye düşünmeden kaçmak. Vakti dert etmeden, hiç bakmadan saatlere,öylece ve öylesine...
Mü'min ,başkalarıyla ülfet eder ( hoş geçinir) ve kendisiyle Ülfet edilir. Kimseyle Ülfet etmeyen ve kendisiyle de Ülfet edilmeyen kişi de hayır yoktur.
(Ahmet 2, 400 ,V ,335)