Birbirimize dokunamadığımızı fark ettim ;sanki dokunsak canımız yanacaktı .Fazla canlı olduğumuz için mi? Birbirimize sevmeye hakkımız yok muydu artık ?
Sayfa 19 - İş bankası ve kültür yayınlar·Kitabı okudu
17 Haziran insanın içine sessizce işleyen, okudukça ağırlaşan ama bıraktıktan sonra da uzun süre etkisini sürdüren bir kitap. Hikâye sadece bir günü anlatıyor gibi görünse de aslında bir ömrün kırılma anına tanıklık ediyorsun. O gün, karakterlerin hayatında bir çizgi çekiyor; öncesi ve sonrası asla aynı olmuyor. Karakterler kusurlu ama çok gerçek. Kimse tamamen iyi ya da kötü değil; tıpkı gerçek hayatta olduğu gibi. Bu da hikâyeyi daha inandırıcı ve daha dokunaklı yapıyor. Okurken bazı karakterlere kızıyorsun, bazılarına üzülüyorsun ama en sonunda hepsini anlamaya başlıyorsun.Beni çok etkiledi. Çocukluğuma yardım etmek istedim.
17 Haziran, insanın en çok kendine geç kaldığını fark ettiği o derin anın adı….