Yine olaysız geçmeyen ve son sayfaya kadar elden bırakılmayacak bir kitaptı. Ama bu kez özellikle sayfa 400 den sonra Nova'nın yaşadığı duygular, çelişkiler daha ağrıdı. Nova'nın üç kitap boyunca gelişmesi vardı ve bu güzeldi. Olayların oluşumu, gelişimi ve sonuçları güzeldi. Sonu çelişkide bırakır gibi bitti ve şok oldum. Yazım dili güzeldi ama yazım hataları gerçekten çoktu. Ama gayet güzel ve beklentimi karşılayan bir kitap olduu.
"Bana kızgın mısın? Ben sana daha çok kızgınım. Bana kırgın mısın? Ben sana daha çok kırgınım. Benden nefret mi ediyorsun? Ben senden daha çok nefret ediyorum. Beni özlüyor musun? Ben daha çok özlüyorum. Benden hoşlanıyor musun? Ben senden daha çok hoşlanıyorum."
"Ama sen böyle değilsin. Benim kalbim ağrıyor. Tutamıyorum da kendimi."
"Ben çok daha uzun bir süredir bunu yaşıyorum."
Esasında Gökyüzünün Koruyucu Tanrıçası yapması gerekeni yapmıştı. Tanrıça olmuştu ve herkesle birlikte diyarı da kurtarmıştı. Kurtaramadığı tek kişi bendim, kimse bilmiyordu ama o yıkımda feda edilen tek şey bendim.