BookLover

Bir kadının bize her şeyini verdiğini zannettiğimiz anda onun hakikatte bize hiçbir şey vermiş olmadığını görmek, bize en yakın olduğunu sandığımız sırada bizden, bütün mesafelerin ötesindeymiş kadar uzak bulunduğunu kabule mecbur olmak acı bir şey.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bütün hatıralarımı toplayarak bir hüküm vermek istediğim zaman, kadınların hiçbir zaman sahiden sevemeyecekleri neticesine varıyordum. Kadın sevebileceği zaman sevmiyor, ancak tatmin edilmeyen arzulara üzülü­yor, kırılan benliğini tamir etmek istiyor, kaybedilen fırsat­lara yanıyor ve bunlar ona aşk çehresi altında görünüyordu.
Demek ki beni bir türlü sevemiyordu. Hakkı vardı. Beni ha­yatımda hiç, hiç kimse sevmemişti.
Demek ki insanlar birbirine ancak muayyen bir hadde kadar yaklaşabiliyorlar ve ondan sonra, daha faz­la sokulmak için atılan her adım daha çok uzaklaştırıyor.
Nasıl oluyor da bir insan di­ğer bir insanı bu kadar çok mesut edebiliyor?