Makinenin zaman zaman araç, kimi zaman patron olduğu modern dönem, acımasız bir zihni dönüşümün sonucudur. İnsanı insandan, insanı kâinattan, insanı tefekkürden ve dolayısıyla insanı Yaratı-cı'dan koparan "mankurtlaşma” serüvenidir.
Çiçekleri sevdiğini söyleyen bir kadının çiçekleri sulamayı unuttuğunu görürsek, onun çiçek sevgisine inanmayız. Sevgi, sevdiğimiz şeyin büyümesi ve yaşaması için gösterdiğimiz etkin(aktif) ilgidir.Bu etken ilginin bulunmadığı yerde sevgi de yoktur.