Elif ️

Yaşamı nasıl görüyorsanız o şekilde ilgi alanlarınıza geliştirin - insanlar, nesneler, edebiyat, müzik; dünya o kadar zengin ki hazineler, güzel ruhlar ve ilginç insanlarla dolu. Kendinizi unutun. Henry Miller
Reklam
Bü­yükler kitap okumanın iyi bir şey olduğunu söy­lüyorlardı ama kitap okuyan çocukları sürekli bö­lüyorlardı. Oysa ders çalışana ilişmiyorlardı. Ama eğer kendi seçtiğin bir kitabı okuyorsan, durma­dan senden bir şey istiyorlardı: "… “Niçin ders çalışan insana karışmıyor ama ki­tap okuyanı rahatsız ediyorlardı? Buna bir anlam veremiyordu Sakız Sardunya. Ne tuhaftı büyükler!
Sayfa 56
Ne zordu çocuk olmak. Büyük olsaydı kendi işi, kendi evi olurdu. Her sabah okula gitmek yerine ofise giderdi, ne güzel. Sevmediği insanlarla okul servisine binmesi gerekmezdi. Akşamları dilediği kadar televizyon seyredebilir, istediği saatte uyu­yabilirdi. Hiç ev ödevi yapmazdı. Büyüklerin ha­yatları daha kolaydı. Bunun farkında değillerdi. Çünkü çocukluklarında neler çektiklerini unut­muşlardı. Hatırlasalar, ne kadar şanslı olduklarını anlarlardı. Ama onlar sürekli şikayet ediyorlardı.
Sayfa 40
Zaten büyüklerle açık açık ko­nuşmayı başarmak, Ağustos ayında kar yağma­sı kadar düşük bir olasılıktı. Yetişkinler genelde sevmedikleri sorulan ya duymazdan gelir ya da gülerek geçiştirirdi. Bazen de kızıp azarlar; konu­nun üzerini kapatırlardı.
Sayfa 17