Fng
@Fngo
Harita Mühendisi
19 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
AELİTA aslında yazıldığı döneme göre ileri bir vizyona sahip ama şuan biraz yavan kalan bir roman. Bilimkurgu kitaplarına aşina olanların eksik hissedeceği bir roman. Los ve gusev gezegen değiştiriyor ama gittikleri yeni gezegene kaos mu götürüyorlar yoksa o kaos onlardan önce zaten götürülmüş mü? Ne olursa olsun içinde önemli konulara değinilmiş fakat kitabın sonunda kavuşulmamış bir aşk hikayesi görmek beni çok vurmadı. Okurken çok eksik hissettim, okuduğum her satırda keşke şuraya bu kadar değinmese keşke bunu böyle açıklamasa diye çok düşündüm.
Bütün bunlara rağmen yazdığı dönemden çok ileriyi böyle düşünmüş olması beni etkiledi. Tüm çelişkime rağmen pişman değilim ama bilimkurgu okumak isteyene de tavsiye edebileceğim bir kitap değil. İyi okumalar.
Reklam
Stefan zweig'in dilini tekrar anlatmayacağım. Her kitabında o duyguları bir şekilde yaşamanızı sağlıyor. Baş karakter saplantılı biri bunu da konuşmalarında aynı kelimeyi defalarca ardarda tekrarlamasında bile hissediyorsunuz. Bir insan bir sırrı ne kadar süre taşıyabilir? Kitap bana bunu düşündürdü zira ölmek isteseniz bile sizde bir sır varsa anlatmak için yanıp tutuşuyorsunuz tıpkı anlatmamak için verdiğiniz çabayla eşdeğer. Kitap bana Amok hastalığının olduğunu da öğretti. İnsan hayret ediyor gerçekten psikolojik bir rahatsızlığı hisler ile bağdaştırıp size sunması şaşkınlık verici. Zweig in okuduğum birkaç kitabında daha karakterler intihar ediyordu bu hisleri intihar öncesini içselleştirip anlatabilmesi kendisinin de bu hisleri yaşamasından geliyor sanırım bu sebeple diğer duyguları da bu kadar iyi aktarabildiği için acaba birçok kişiliği kendi içinde yaşıyor muydu zaten diye sormadan edemiyorum. Kitapları zaten akıcı bunun yanı sıra sonları daha akıcı, son sayfaları nasıl çevirdim hatırlamıyorum.
Yazarın bir kitabını okuduktan sonra devam etmemek elde değil.
İyi okumalar.
'' Afrika’da hayat hiçbir zaman kutsal olmamıştır oradaki hedeflere turizm amaçlı gidenlerin de arkasından pek ağlayan olmadı."
1966 da Çini bu kadar söz sahibi görebilmesi ve Dünyanın geri kalanının da o zamandan bu yana kaderlerini çok fazla değiştirememesi ironik. Kitap yer yer çok fazla detayla bunaltsa bile çok sevdim sahneleri düşünmeden edemedim. Bir bilimkurgudan çok merkezde bir devrim var ve dünyadaki otoriteye karşı başkaldırı ve Ay'dan yapılan bir devrim. Siyasi bir bilimkurgu demek daha doğru ve detaylı bir devrim nasıl yapılır el kitabı da olabilir. Yazarın bazı analizlerine katılmamak elde değil. Başkarakterimiz Ay'da havaya para verip vermediklerini içselleştiremeden dünyaya yaptığı ziyaret ile aslında hiç birşeyin hiç kimse için bedava olmadığını anlıyor. Yıllardır Ay'dan dünyaya yapılan buğday ticaretinde dünyada çok fazla bolluk bereket olduğunu düşünmesi ama sokaklarda aç insanları görmesi aslında kusursuz bir düzen olmadığının kanıtı. Dünyada ki otoritenin tek başına herşeyi yönetmesi kadar acımasızdı devrimin ilk zamanları tek sesliği istemeleri ve birde Mike var canım yapay zeka insanları anlamaya çalışması şakaların hangisine güldüklerini öğrenmek istemesi ile başlayıp devrimle son bulan bir hikayeye döndü.
Kısacası kitap kendini okutuyor olsa bile fazla karakterli ve yer yer gereksiz detaylandırmalara sahip bu sebeple hazır hissetmeden açmayın kapağını çok güzel bir metinden lanet ederek yarım bırakıp ayrılabilirsiniz. Okunması lazım ama kendinizi hazır hissettiğinizde yarım bırakmamak üzere okunmalı yoksa asla bitiremezsiniz 459 sayfayı.
Üç hikayeden oluşan bir kitap. Herkes kitaba adını veren hikayeyi daha çok beğenmiş ama ben diğer hikayelerden daha çok etkilendim. Özellikle son hikayeyi okurken film izlemiş gibi hissettim kendimi. İki yalnız insan ve wondrak hikayelerinin sonu yok yarım bırakılmış. Bu yüzden hikayeyi bitirdikten sonra bir süre kitabı kenara bırakıp düşünüyorsunuz. En sevdiğim mesajı ise wondrak hikayesinin sonuydu. Komutanın yerinde tespitleri... İnsanlar unutur ve alışır yeterince ağladıktan sonra unutacaktır daha da sakinleyecektir düşüncesiydi. Nitekim de öyle oldu gibi gösterilerek yarım bırakılmış.
İyi okumalar diliyorum.
Ickabog nasıl anlatılır bilemedim. Bir çocuk kitabı olduğunu sadece sonuna gelince anlıyorsunuz aksine orta kısımlar da yetimhanede ki zalimlikleri ve insanların açlığını okuduğunuzda o kadar güzel bir dille aktarılmış ki hiçbir çocuğun buna şahit olmaması gerektiğini düşünüyorsunuz. Şüphesiz çeviri çok etkili Hazel Bilgen'e bu yalın ve güzel çevirisi için çok teşekkürler. Kitabın konusunu anlatmadan çok sevdiğim başka birşeye değinmem gerek buda kitaptaki resimler. Ickabog resim yarışmasını kazanan çocukların çalışmaları o kadar güzel bir fikir ki resimler hem bu çocukların hayal dünyasını gösteriyor hemde sizleri hayran bırakıyor birkaç amatör boyama kendini ancak bu kadar güzel ifade edebilir umut verici.
Kitaba gelecek olursak çok fazla söylenmeyen şey çok güzel hikayeleştirilmiş. İnsanların kral değil kendi seçtikleri kişiler ile yönetilmesi, kızlarını sürekli yiyecek yada para karşılığı evlilik için lordlara öneren bir kralın artık bundan vazgeçmesi gerektiği, ölümlerin olabileceği ama ıckabog gibi karşılarsak bu ölümleri nasıl baş edebileceğimiz, iyiliğin ve erdemin kazanabileceği kazanmazsa bile gerekli olanın bu olduğu çok güzel vurgulanmıştı. Eski prenses masallarının artık bittiği krallıkların masallarda olsa bile çokta parlak yönetimler olmadıkları çok naif bir dille anlatılıyordu. Naif dediysem J. K. ROWLİNG ilk söylediğim gibi ara kısımlarda hiç naif değildi ama kitabı bitirmeden asla bunların etkisini anlayamazsınız.
İyi okumalar diliyorum.
Reklam