Bir akşam , koğuşun penceresinden dışarı baktığında güneşin batışı,ufukta parlayan turuncu ve pembe renklerle gökyüzünü dolduruyordu.o an hayatın ne kadar güzel olabileceğini düşündü.baska bir ülkede, başka koşullar altında her anından keyif aldığı bir hayat surebilirdi..
Zaman geçtikçe selim, barış,murat, İrfan,İsmail ,Mehmet içlerindeki hayalleri ve umutları paylaşarak birbirlerine destek olmayı başladılar.soguk,karanlık duvarlarin ardında,insan olmanın ne demektir olduğunu,hayatta kalmanın ve dostluğun değerini yeniden keşfettiler..
Her şeyle savaşamazsın, geri çekilmen gereken anlar da var.
Deniz, kendi dalgasıyla meşguldür.
Geri çekilmek vazgeçiş
değil, gücünü toplama sanatıdır.
Söz de böyledir.
Her söz enerji ister.
Açıklamak, ikna etmek, haklı çıkmak...
Bazen cümleler çoğaldıkça içimiz kurur.
Sessizlik ise onu yeşertir.
Sessiz kalmak,
yaşama sus payı bırakmaktır. Karşındakine değil, önce kendine.