Bir Üsküdar kedisi,izmaritlere aldanmadan basıyor kaldırımlara patisini
Simit tezgahını açan İsmail abiye bir selam miyavlaması sonra olabildiğince sevgi pıtırcığı ve olabildiğince bir kediye nazaran beyefendiliği
İstanbul beyefendisi bir Üsküdar kedisi
Arşımlıyor tüm genç caddeleri
Boğaz kokusu alıyor her sabah ve her yer onun yataklı döşeği İstanbul onun manzaralı evi
Kurulmuş düzeni,her işletme onun ev sahibi
Belki bir sahaf belki bir müzikol belki de otantik bir kafe hangisine girdiği belli değil kimse garipsemez ki o Üsküdar’ın göz bebeği yadırganmaz sadece hürmet edilir o çoğu insanlardan daha insanlık sahibi
+kedi ?
-efendim madam ?