Mülkiyete, işlerine ve kendi benliğine takılan bir insanın, özgür olması mümkün değildir. Kendi benliğimize bağlı olmakla, kendimizi engellemiş ve kendimizi gerçekleştirmemizin önünü kesmiş oluruz.
Tanrı’yı tanımak,O’nu sevmekten daha iyidir. Çünkü sevgi, arzuyu ve amacı beraberinde getirir. Oysa tanımak, herhangi belirli bir düşünce değildir. Tüm kılıfları atıp “ilgi ve istekten” arınıp, çıplak bir biçimde Tanrı’ya koşmak, O’na değmek ve O’nu anlamaktır.