Güzellik tezgâhında merhamet ilmek ilmek dokundu. Onların gönlü güzelliğin tezgâhı, Mem ile Tacdin ise merhametin ilmekleri oldu. Her bir ilmekte sır sırra karıştı, iki bedendeki can tek cana döndü ve aşk, başka bir kalbi kor ateşle dağladı.
Herkes güzelliğe müştaktı, güzellik ise onun güzelliğinden bir damla, küçük bir cilveydi. Güzelliği arzu eden insan, esasında onu ister. Gönül alan da onu arzular, gönül satan da...