Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu kitap o kadar biz kiiii :)
İnceleme yazmayı en çok istediğim kitaplardan biriydi. Sonunda bitirebildiğim için çoook mutluyum.
Kitap çevirmenin sonda yazdığı nottan anlaşıldığı üzere o dönem Rusyasına değinmektedir. Maksim Gorki'nin doğduğu bölgedeki fabrikadan esinlenerek oluşturduğu bu romanında kitaptaki karakterler de gerçekle bağlantılı olarak fabrikadaki kişilerden yola çıkılarak yazılmıştır.
Temel konu şu şekilde : İşçi sınıfının ağır koşullar altında ezildiği bir dönemde bu işçilerden biriyle evli olup sıradan bir ev hanımı olan Pelageya Nilovna'nın ve kocası vefat ettikten sonra sosyalist düşünceyle tanışan oğlu Pavel'in bu süreçte yaptıkları ve adım adım gerçeğin daha çok farkına varmalarını konu alıyor. Pavel işçi sınıfına yapılan bu adaletsiz tutumlara dur demenin vaktinin geldiğini düşündüğü için kendi gibi düşünen insanlarla tanışıp düşüncelerini yazarak fabrikada dağıtmaya başlıyor. Bu süreçte ana başta oğlunun yanlış bir şey yaptığını düşünüyor ancak hiçbir zaman düşünceleri önemsenmeyen hatta özgün düşünceleri olmasına bile izin verilmeyen bu kadın bir şey söyleyemiyor. Ancak daha sonra yavaş yavaş o da bu sürece dahil oluyor ve bir yerden sonra çoğu önemli işin verildiği, gurur duyulan bir kadın oluyor.
Kitap siyasi bir başkaldırıdan ziyade içinde vicdan bulunan çoğu insanın düşündüğü bir şeye değiniyor aslında : Adalet
Özellikle Ana'nın oğluna destek göstermesi. O dönem kadınlara bu kadar değersiz gözüyle bakılırken kendi düşüncesinin peşinden böylesine gururla gitmesi beni çok duygulandırdı. Bu kitapta da duygulandın mı demeyin :) insan duygulanıyor. Kitabı çok içselleştirdiğim yerler oldu çünkü okuyan herkesin destekleyeceğine inandığım bir fikrim var 'kitap o kadar biz ki'
Çünkü bir avuç bile olsa birilerinin adalet için uğraşması uğruna canların verilmesi :( Özellikle
Demek ki adalet, sizin için oğlunuzdan daha değerli, benim için de babamdan daha değerli.