Evler birer mezar, memleketin ise koca bir mezarlık olmuş..dudaklarının ve ellerinin titremesi bir türlü durmuyor, dişlerini ne kadar sıktığının farkına çok sonra varıyorsun..ayağına bir şey giyemeden dışarda duran insanları görünce ayağındaki ıslak terliğe bakıp şükrediyorsun..Güneş doğuyor,kuşlar uçuyor, deniz süzülüyor.. Tüm kainat kendi akışında ilerliyor.. Kedileri, köpekleri, çiçekleri, ağaçları ve en çok kendini..dürüstlüğü bir türlü öğrenemeyen insan öldürüyor.