Her insanın bir avarelik görgüsü edinmesi gerek. Peki ya avarelik görgüsü nedir. İnsanın yapmakta olduğu işi besleyecek hareketli dinlenme tarzı. Benim anladığım, kimine göre yürüyüş (bkz. Yürümenin Felsefesi) kimine göre koşu (bkz. Koşmasaydım yazamazdım) kimine yüzme, kimine yatma uyuma. Misal Tanpınar'ın yürüyüşe çıktığı sokakları romanlarında yazması gibi. Ve avarelik görgüsü bu kitaptaki denemelerden bir tanesi. Geriye 30 kadar daha deneme var. Onları okumak da bir çeşit avarelik görgüsü...
Bugün yaşadıklarım , beynimin orta yerinde, içi ateş karıncaları ile dolu bir küpün ağzını açtı sanki...
