Belki de yaşadığımız anın kıymetini bilsek çok daha mutlu çok daha güzel hissedeceğiz, bunu bilmemenin cehaletiyle kendimizi mutsuzlaştırıyoruz. Oysa anlar ne kıymetliymiş. Keşke o anları yaşarken o anların kıymetini bilebilseydim diyorum kendime, çünkü geçmiş zaten geçmişti ve gelecek elbette gelecekti, ama yaşadığın anın kıymeti... Hiçbir zaman bilmedik ve hiçbir zaman da bilemeyeceğiz. Oysa bütün kitaplar yıllarca belki de yüz yıllarca hep ânın değerinden bahsetmiştir bize. Sadece dümdüz bir cümle gibi okuyup geçiyoruz, oysa anların kıymetini bilmek lazımmış, bunu şimdi çok daha iyi anlıyorum.