Aşk zaaflarına teslim oluşumuz masumiyetimizi kaybettirir. Belki de bu yüzdendir bizim için doğru sandığımız yolu, başkaları yanlış olduğunu anlatsa da bir türlü kabullenmeyişimiz. Artık hangi yola döneceğimizi bilemediğimizden dolayı, yaşam bir bir türlü yolunu bulamayanlar ile doludur. Yaşam asla aynı caddeye çıkmayan sokaklarda gelişigüzel dolaşmak gibidir. Hiç sorgulamadan, bazen de gitmek ile kalmak arasında o ince noktada durur bekleriz. Nereye gideceğimize bir türlü karar veremeyiz.
Sahip olma duygusunu hayatımızın bir kesitinde öyle yoğun yaşarız ki. Karşımızdakine sahip olmak isterken ona layık olup olmadığımız konusunda hiç sorgulamayız kendimizi. Belki de bizi bencilliğimiz alır götürür bir yerlere, o zaman da ayrılık ve yok oluş başlar.