"Benim hiç evlenmeyeceğimi anlamıyor musun? Ben evliliğe inanmam sadece aşka inanırım. Benim inandığım aşk da senin anladığın aşk değildir. Seni seviyorum, bunu biliyor olmalısın ama senin anlayabileceğin bir aşk değil bu."
Hayatına bundan sonra ne dolacaksa bunun hayatının evvelinde karşılığı olmayan bir şey olması gerektiğini hissetti, unutulmuş her şeyi bir daha unutmak için.
Hayatına bundan sonra ne dolacaksa bunun hayatının evvelinde karşılığı olmayan bir şey olması gerektiğini hissetti, unutulmuş her şeyi bir daha unutmak için.
Bir öğretmen gibi karşımıza dikilen hayat, yoklama alırken birçok ismi duymamış gibi davranıyor. Hakkı olan yok, sesi çıkan cezalı, sessiz kalan zaten silik. Yaşam, kimsenin tahtaya çıkmak istemediği bir ders artık. Kopya çekenler ödül alıyor; dersine çalışanlarsa kara tahtanın önünde, utanmazlara verilen ödülü seyrediyor.
Bir zamanlar “adalet mülkün temelidir” yazardı duvarlarda. Şimdi o yazıların altına yeni cümleler kazınıyor: “Ama bazılarına göre.” Çünkü terazinin bir kefesinde güç, diğerinde vicdan var, biri kurşun gibi ağır, diğeri tüy gibi hafif.
Artık adalet, sınav kağıdını geç teslim eden bir öğrenci gibi nefes nefese geliyor. Kimi zaman yanlışa artı puan veriyor, doğruya kırık not. Bazen de kâğıdı okumadan kırmızı kalemle “geçersiz” yazıyor üstüne.
Evet, bugün adaletimiz sınıfta kalmıştır.
Ama belki de asıl mesele, o sınıfta kimsenin dersi dinlemiyor oluşudur. 🥺
#MattiaAhmetMinguzzi