Bilinçli anne babalık, gebelik öncesinden doğum sonrası gelişim süresince bir çocuğun gelişiminin ve sağlığının anne babasının düşünce, tutum ve davranışlarından derin şekilde etkilenebileceğinin farkında olarak ebeveynlik yapmaktır.
Bu insanın doğasıdır; acı çok büyük olduğunda, insanlar ondan kaçmaya çabalar ancak duygularımızı engellediğimiz zaman, bizi kendiliğinden serbest bırakmaya götürebilecek gerekli iyileşme sürecine bilmeden engel oluruz.
Yaşananları hatırlamanın zorlaşması her şeyi unuttuğumuz anlamına gelmez. Travmatik olayın bir parçası olan kelime, görüntü ve dürtüler içimizde taşıdığımız acılarımızın gizli dilini oluşturmak üzere yeniden ortaya çıkar. Hiçbir şey kaybolmaz, parçalar sadece yön değiştirir.
Travmayı tedavi etmek bir çok yönden şiir yazmaya benzer. Her ikisi için de doğru zamanlama, doğru kelimeler ve doğru resmi gerekir. Bu faktörler ayarlandığı zaman bedende hissedilebilecek anlamlı bir şey harekete geçer. İyileşebilmek için hızımız uyumlu olmalıdır. Bir resme çok erken ulaşırsak köklenemeyebilir. Bizi rahatlatacak kelimeler çok erken ulaşırsa onları özümsemek için hazır olmayabiliriz. Kelimeler dakik değilse onları duymayabiliriz veya onlarla aynı rezonansta olamayabiliriz.