1000Kitap Logosu
Mark Wolynn

Mark Wolynn

Yazar
BEĞEN
TAKİP ET
8.1
1.217 Kişi
4.038
Okunma
162
Beğeni
5,8bin
Gösterim
Unvan
Psikolog, Yazar, Eğitmen
Yaşamı
Mark Wolynn Aile Takımyıldızı Enstitüsü ve Kuzey Kaliforniya Hellinger Enstitüsü Direktörüdür. Araştırmayı seven bir öğretim görevlisidir. Dünyanın dört yanındaki hastaneler, klinikler, eğitim merkezlerinde konferans ve atölye çalışmaları yapmaktadır. Pittsburg Üniversitesi, New York Açık merkezi gibi kurum ve kuruluşlarda eğitimler vermiştir.Seninle Başlamadı isimli kitabı Gümüş Nautilus kitap ödülünü almıştır. Yazar depresyon, anksiyete ve obsesif düşünceler, korlu ve intihar eğilimi gibi konularda uzmanlaşmıştır. Pittburgh Üniversitesinde İngilizce ve Psikoloji bölümünden mezun olmuştur. Arizona Üniversitesinde yüksek lisans eğitimini tamamlamıştır. New York'da yayınladığı şiirleri mevcuttur.
Milena
Seninle Başlamadı'ı inceledi.
280 syf.
·
15 günde
Seninle başlamadı Eğer bu kitabı okumaya başlarsanız eminimki içinde kendinizden bir parçayı muhakkak bulursunuz. Yazarın mesleki tecrübesinden mi kaynaklı yoksa çok sağlam bir araştırma sonucu yazılmış bir kitap olduğundan mı bilemiyorum ama ben inanıyorum ki okuyan her kişinin "bunu benim için yazmış olmalı" dediği en az bir bölüm veya örnek olacaktır. Öncelikle ben bu kitabı geçmişimizin yani atalarımızın bizlere bıraktığı kalıtsal mirasın bizdeki etkilerini merak ettiğim için seçmiştim. Ki kitap o şekilde başladı da zaten ancak henüz yarısına gelmeden konumuz "anne" oldu. Büyük büyük annelerimizin etkilerini merak ederken darbeyi anneden vurması da biraz sarstı diyebilirim. Gördüm ki anne kavramı (aslında ayrımcılık yapmayıp ebeveyn demeliyim ama yazıma yine de anne diyerek devam edeceğim) insanın tüm hayatını etkileyen, en ufak kopuklukta asla affetmeyen bir noktada. "Ne var canım şu da eksik oluversin" deme lüksü yok anne-çocuk ilişkisinde. Bu ilişkide ufak bir sarsıntının dahi, çocuğun ilerleyen yaşamında ne büyük depremlere sebep olduğunu ne büyük yıkımlar ile sonuçlanabileceğini eğer okursanız göreceksiniz. Özellikle arkadaş olur sevgili olur eş olur fark etmez her türlü partnerimizle aramızdaki ilişkinin mesafesini dahi annemizle olan ilişkimiz belirliyormuş. Örneğin eşiniz sizi seviyor bunu biliyorsunuz ama sizin sevilmeyi istediğiniz şekilde sevmediğini mi düşünüyorsunuz, o zaman annenizle olan ilişkinizi gözden geçirin derim. Bakalım annenizin size olan ilgisi sevgisi nasıldı. İnsanlarin şikayetleri genelde aynıymış. Annemizden şikayet ettiğimiz konular ile partnerimizden şikayet ettiğimiz konular paralellik gösterirmiş. Anne insanın hayat kaynağı olduğu için çok çok çok önemli. Hepimizi annelerimizle barışmaya davet ediyorum bakın konu çok mühim :) ölmüş olsalar bile ebeveynlerimizle barışmak, psikolojimizi bu yönde rahatlatmak zorundayız insanoğlu. Affedici olmak, mühim. Özellikle şu nokta dikkatimi çok çekti diyor ki kitapta insanın hafızası olumsuz şeyleri hatırlamaya daha çok odaklıdır. Çocukken annenizden yeteri kadar ilgi sevgi almadığınızi düşünüyor olabilirsiniz, sizin istediğiniz şekilde sizi sevmemiş de olabilir ama hiç mi sevmedi bunu düşünün. Olumsuz şeyleri hatırlıyorsunuz ama bir dünya da olumlu şeyler oldu ancak bunları hatırlamıyor beyniniz. Doğru. Derinlemesine düşününce gerçekten doğru. Ebeveynlerimizi bizi istediğimiz şekilde sevmedikleri için yargılamak değil de, bize elinden gelen ilgi sevgi bu olduğu için affetmeliyiz. Evet biliyorum ve seni anlıyorum elinden gelen bu kadardı, ben de seni seviyorum diyoruz ve konu kapanıyor. Anne konusuna çok takıldığım için diğer konulara geçemedim. Kitabın asıl konusu aslında hayatımızda olan ancak anlamlandiramadigimiz neden böyle oluyor diye çözümlendiremedigimiz ama engel de olamadığımız bazı olayların esasinda geçmişimizde bir yerlerden kalıtsal olarak bize miras kaldığı. Evet konu tam da bu. Eğer büyük büyük atalarımizdan biri bir travma yaşadıysa biz bu yaşanan travmayı bilmiyorsak bile bu travmanin etkileri bize gen yoluyla gelmiş olabilir. Bu bilmediğimiz halde bize gelenlere bir örnekti. Bir de bildiğimiz şeylerin psikolojik olarak bize yansımalari da var. Örneğin büyük annemiz eşiyle mutsuzdu, annemiz de babamizla mutsuz ve bu durumda psikolojik olarak biz de esimizle mutsuz olmak zorunda hissedebiliriz. Mutlu olmaya kendimizi kapatmış olabiliriz, annem bu kadar mutsuzken büyük annem bu kadar mutsuzken ben de mutlu olmamalıyım psikolojisi içinde davranabiliriz işte bu da bildiğimiz bir bilginin hayatımıza yansımasına bir örnekti. Kitaptan o kadar çok şey yazasım var ki ama çok sıkıcı bir açıklama olacak diye çekiniyorum. Kitabı okumanızı hatta bir ders gibi sayfa sayfa işlemenizi tavsiye ederim. Kendinizden bir şey bulamazsanız o zaman görüşelim :)
Seninle Başlamadı
8.1/10
· 4.041 okunma
Okuyacaklarıma Ekle
8
1.221
Mzyyn
Seninle Başlamadı'ı inceledi.
240 syf.
“O duygular benim içimde yaşıyordu, fakat benden kaynaklanmıyordu… Çoğumuzda yok mudur bu bazen nerden geldiğini bilmediğimiz, anlamadığımız, sebepsiz, yersiz duygular. Kitap bize kısaca bu duyguların atalarımızdan miras kaldığını söylüyor.Bizden önce yaşanan ve bize de ebeveynlerimiz yoluyla bilinçsiz bir şekilde aktarılan müthiş miras…Ebeveynlerimizle kısa zamanlı bazen mecburi bazen de keyfi ayrılıkların bile hayatımızda ne büyük, ne kadar kalıcı hasarlara yol açabildiğini, geçmişimizde çekilmiş acıların, üzeri kapatılmış, utanılmış, konuşulmaktan kaçınılmış olayların, terk edilmiş, reddedilmiş aile üyelerinin nasıl bizim ve gelecek nesillerin hayatlarında gün yüzüne çıkabildiğini, üç nesil sonraki bir torunun o zaman yaşayan aile üyesinin nasıl bilmeden kaderini devam ettirdiğini, onların suçlarının, utançlarının, cezalarının, acılarının bedelini ödeyebildiğini anlatıyor. Bazen gerçekten içimizde bir şeyler bizden kaynaklanmıyor ve kitap bize bu duyguların kaynağını bulup onlarla yüzleşmedikçe, onları gerçek sahiplerine iade etmedikçe, üzerini örttükçe bunların gelecekte de çocuklarımızda, torunlarımızda yine gün yüzüne çıkacağını ve birilerinin mutlaka bunun acısını çekeceğini çok güzel örneklerle anlatıyor. Kitap bana ‘evet ben bunu hep içimde hissediyorum, sıkıntısını çekiyorum ve evet aslında bu bana değil onun hayatına ait bir duygu’ dedirtti. Çözüm olur mu, o duyguyu dönüştürmeme yarar mı bilemiyorum ama olmasa dahi farkına varabilmek bile büyük adım bence, okunması ve size ait olan kısmını bulmanız gereken bir kitap.
Seninle Başlamadı
8.1/10
· 4.041 okunma
Okuyacaklarıma Ekle
18
cemresbookshelf
Seninle Başlamadı'ı inceledi.
240 syf.
·
7 günde
·
9/10 puan
Bu Kitap bana şunu öğretti, Genlerini onarmayan, epigenetikle henüz tanışmayan kişilerin, pek de mümkün olmuyor yolunda giden şeyler yaşamaları. Bu kişiler evlenebilir, uzun süreli ilişkiler yaşayabilir, yahut kocaman şirketlerin sahibi olabilirler. Ancak her seferinde yaşamlarında başa döner ve gelecek nesillere de aynı sorunu aktarırlar (çocukları, torunları gibi) Yani soydan aktarılan, genlerden geçen her şeyi sosyal yaşantımıza, iş hayatımıza, beden ve ruh sağlığımıza kalıtımsal yolla taşırız bir şekilde. Farkında olalım ya da olmayalım , DNA ‘larımızı şifalandırmadan huzuru dışarıda aramak pek de mantıklı değil. Çünkü her şey içten dışa gelişir. En azından burası benim için çok çok önemliydi ki, çocuklarıma ve torunlarıma verebileceğim en iyi mirasın, sağlıklı, şifalandırılmış bir genden geçecek olduğunu kitabın bitiminde anlamıs oldum. Bunun için de farkındalık kazanma, anlama, kavrama, iyileştirme diyerek hala da kişisel araştırmalarıma keyifle devam ediyorum . İyi ki de okumuşum. Şiddetle tavsiye edilir.
Seninle Başlamadı
8.1/10
· 4.041 okunma
Okuyacaklarıma Ekle
1
19