...zincirlerini koparıp gitmek istiyorsun, ama bunu yapmak elinde değildir artık. Zincirlerin giderek daha çok, daha sıkı saracaklardır seni. İşte öylesine iğrenç zincirlerdir bunlar. İyi bilirim ben bu zincirleri.
Öyle ya belki yalnızca mutluluğu sevmiyordur insan? Belki aynı ölçüde acıyı da seviyordur? Belki acı da mutluluk kadar çıkarınadır? Ayrıca insan kimi zaman acıyı çok, tutkuya varan bir sevgiyle arzular. Gerçektir bu
En azından, bu iki kere iki dörtten her zaman korkmuştur insan. Şimdi ben de korkuyorum. Tutalım ki, insanın yaptığı tek şey bu iki kere iki dördü aramaktır. Yüzerek okyanusları geçiyor, bu yolda ölümü göze alıyor ama onu gerçekten bulmaktan da inanın çok korkuyordur. Onu bulunca arayacağı başka bir şeyin kalmayacağını hissetmektedir çünkü