Bu yolculuk boyunca ilk kez, belki de yapılacak en iyi şeyin dönmek olduğunu düşünüyor. Çünkü bulmak istediğinden emin olmadığı bir şeyi aramamalı insan.

Öfke içinden akıp gittiğinde geriye sadece yıkım kalır. Konuşulanlar içine gömülür. En kötü şeylerden bazıları daha da derine iner. Ve bir adım daha atıldığında, bir şeyler söylendiğinde, tamir etmenin gittikçe zorlaştığını bilir. 
Yeniden başlamak mümkün mü?