Tanrının varlığıyla bağlı keçmiş “sübutlar artıq qənaətbəxş, təbii hesab olunmur” və empirik metoda böyük maraq göstərən alim və filosoflar özlərini sübut oluna bilən digər hadisələr kimi Tanrının obyektiv varlığına təsdiqləməyə məcbur hiss edirdilər.
Məhsuldarlıqda, kapitalın toplanmasında, açıq bazarının genişlənməsindəki böyük artım, eləcə də yeni elmin yeni elmi prosesləri sosial inqilaba gətirib çıxarmışdı: torpaq sahibləri nüfuzdan düşmüş və onlar burjuaziyanın maddi gücüylə əvəzlənmişdi. Yeni faydalılıq həm də sosial təşkilatı məsələlərdə hiss olunurdu.
Əslində on altıncı əsrin sonlarında Avropada bir çox insan dinin ciddi şəkildə nüfuzunu itirdiyini hiss edirdi. Protestantların katolikləri, katoliklərin protestantları öldürməsi onlara nifrət bəslənməsinə səbəb olmuşdu. Yüzlərlə insan hər hansı bir şəkildə sübuta yetirilməsi mümkün olmayan düşüncələri müdafiə etdiklərinə görə həlak oldular.