-İnceleme içi özgün düşünce-
"Zehra’nın kusursuz adaleti, babasının hatıra defterine çarpana kadar sürdü. Meğer en büyük adalet, bir insanın günahını tartarken arkasındaki çaresizliği de görebilmekmiş. Acımak, bir suçluyu affetmek değil; insanı insan yapan o sızıyı kalbinde duymakmış."