Funda SANSAR
@Funda_SANSARS
^Yeterince kalmadan başka yerlere varılmaz^
47 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Küçük prens biraz düşünceli...
Hayalperest nedir? Gerçeklikten uzak olamayacak şeyleri hayal edebilen insanlara yapılan bir yakıştırma mı yoksa gerçeği gören onlar da biz mi bir şeyleri fark edemiyoruz?
Düşleriyle yaşayabilenler mi gerçek hislerin ne demek olduğunu biliyor yoksa düş kuramayanlar mı bu anlamsızlığın içerisinde yaşadığını düşünüyor?
Yetişkin olmak mı zor bütün duygulardan habersiz yoksa çocuk olmak mı zor yetişkinlerin yaşayamadıklarını görebildikleri için?..
Hayal kurabilen birisi olaraktan insanlara o kadar üzülüyorum ki; realistlik adı altında hayatlarını tekdüze devam ettiriyor olmaları bu duygunun tadına varamadan dünyaya veda edecek olmaları...
Küçük prens gezegen gezegen dolaşırken karşılaştıkları üzerine duyduğu üzüntü ile devam etti, hayalperest olarak adlandırılan ama gerçeği görebilen herkes biraz mutlu biraz üzüntülüdür. Bunun sebebi her şeyin farkında oluşlarıdır. Her şeyin bilincinde olarak ilerlerken birileri sürekli onların fikirlerini eleştirir ve bunu kendi düşünceleri sanırlar oysa ki onların kendilerine ait düşünceleri yoktur. Geçmişten beri süregelen basmakalıp herkese göre doğru olarak nitelendirilen düşünceleri kendi düşünceleriymiş gibi pazarlamaya çalışırlar. Üstüne sürekli olarak seni de o hissetiğin muhteşem ama onların asla tadına varamayacakları duygulardan uzaklaştırmaya çalışırlar ve sonra sen düşüncelerinden uzaklaşmamak için onlardan uzaklaştığında sana farklı isimler takar ve seni kötülemeye çalışırlar... Sen bunların hiçbirisini umursamıyorken birileri sürekli olarak senin düşüncelerin hakkında yorum yapmaya devam eder amacı kendi zihni ile birlikte senin zihninin de gerilemesini sağlamaktır.
Umarım bir gün hayat bizi bu kişilerden tamamen uzaklaştırır ve bizler sadece kendimiz gibi olanlarla denk düşeriz.
Reklam
Bilinçli tembellik ve adalet üzerine kısa bir bakış açısı;
" Eminim son nefesimizi verirken yaptıklarımızın pişmanlığından ziyade yapamadığımız şeylerin üzüntüsü ile hayata gözlerimizi yumacağız. Ştoltz'un tabiriyle: Ziyan olacağız."
Roman 19. yy'da yazılmasına rağmen günümüz insanının tembelliğinden aynı derecede bahsetmesi dikkat çekici. Tembellik görev ve sorumluluğa karşı bir savunma mekanizması olarak kullanılıyor. Şartların verdiği bireyi tembelliğe iten çevresel koşullardan yola çıkarsak bilinçli tembellik kaçınılmaz bir sondur ancak bu durumun bu derece ileri bir boyuta geçmesi birey ve toplum açısından asla kabul göremeyecek bir gerçektir. Kişinin kendisine verdiği zarar, yaşamdan bu denli kopması, sağlığını etkileyecek bir boyutta tembellik yapması yaşamak ve yaşamamak olarak hiçbir fark teşkil etmez. Bilinçli tembellik ve adalet üzerinden değerlendirirsek nasıl ki gündelik veya yaşamsal( zorunlu) ihtiyaçlarımız bilinçli tembellikle büyüyor ve daha büyük sorunlara yol açıyorsa adalette de bu aynı şekildedir. Örneğin çözümlenmesi geciktirilen suçlar devamında zincirleme suçlara neden olabilmektedir. Gerek çalışanlar gerek adaleti sağlayanlar veya bu kapsamda rol oynayan tüm bireyler adaletin bilinçli tembellik üzerine kurulmaması için uğraşmalı, görev-yetki bilincinde olmalıdırlar. Temel ihtiyaçların bekletilmeye gelemediği gibi adalette de gerçekleşen durumların beklemeye ve bekletilmeye gelmemesi gerektiğini düşünüyorum.
Bir başka konu olarak romanın döneminden kaynaklanan işçi- işveren ilişkisine de sıkça rastlamaktayız. Bu durumun da adalet açısından değerlendirilebilir olduğunu düşünüyorum. İşçi efendi sistemi, işçinin söz hakkı gibi açılardan bakarsak Zahar' dan yola çıkarak işvereni otoriter bir bireyken davranışları buna uygundur ancak Oblomov' un tembelliği üzerine kendisi de aynı şekilde ilerlemekte ve
Yazılan her kitapta olduğu gibi bir emek,uğraşı olduğu doğru. Fakat bu kitabın hatalarını ya da hata sayılabilecek özelliklerini değişmiyor. Fazlasıyla düz bir kitap, tekrarlara o kadar çok yer veriyor ki ilerleyen sayfaları okumadığınız halde acaba okumuşmuydum diye kendi kendinize sorguluyorsunuz.Çok fazla alıntı ve alıntı hikayeler var. Kitapta bilinçaltını etkilemek,kişiyi motive etmek adına aynı şeylerden bahsedilmiş olunabilir fakat kitap
boyu aynı şeyleri , aynı şekilde yazmak kitaptaki beklentiyi karşılamıyor. Kitap parçalar halinde gün gün yazılıp daha sonra hiç okunmadan birleştirilimiş izlenimi yaşatıyor.
