Funda
@Fundaaa_
Bana en sevdiğim çiçeği sormuştun hani. Sen kırmızı gelincikleri seviyordun, ben akşamsefasını.
Yüreği hassas, kalbi incelikli insanlar, her an bir azabın içindeydiler.
Ölüm, süslü kelimelerin gücünün tükendiği uzak bir ülkedir.
Keşke insan, ruhunu istila eden kelimeleri kusarak dışarı atabilseydi.
Kafamı nereye çevirsem yalnızlığımla yüz yüze geliyordum. Sık ve kara ağaçlarla dolu bir yalnızlık ormanı. Anladım ki bu dünyanın tek hakikati insanın yalnızlığıdır, ötesini anlamaya çalışanların kalbinde sadece yorgunluk kalır. Didişmeyi bıraktım ve teslim oldum. Ne kadar küçük düşürücü de olsa kendime yenildiğimi kabul ettim. Yalnızlık insanın bu dünyada ödediği ağır bedeldir. Cehennemin bu dünya olduğuna inanmıştım, kalbim hayal kırıklıkları ve yıkıntılarla doluydu..