Funda

Sabitlenmiş gönderi
Yinelemekte sakınca yok: bizler sadece dünyaya değil, insana da hep parmaklarımızla varırız, elini tutarız mesela, el sıkışırız, var'lığı daima var'makla duyumsarız. Barış'ın varış anlamına gelmesi de bundan. Biz başkalarıyla enikonu ellerimiz aracılığıyla barışırız: itmekle değil tutmakla, vurmakla değil varmakla. Ellerimizi açar havaya kaldırırız, sana benden zarar gelmez, demek isteriz. Yüreğimizi parmaklarımıza taşırız, orada sana da yer var deriz; sana, yani insana. İnsan eliyle değil, yüreğiyle insanın elinden tutar. Varlık asıldır çünkü, yokluksa en nihayet bir araz. Asıl olan barıştır, savaşsa bir arıza. Buna rağmen savaşın amacı bile barıştır. Barışın amacıysa kendisi. Kendimizle barışırsak, dünyayla da barışabiliriz. Kendimize varmalıyız, kendimizi kendi ellerimizle tutup ayağa kaldırmalıyız. Lakin önce insanı insanda insanla tanımalıyız.
Reklam
Aşk bir zamanlar çiçek açtığı yerde yeniden filizlenebilir…
Sayfa 175·Kitabı okuyor
Bazen hayattaki en güzel şeyler hemen gözümüzün önündedir. Sadece onları görmeyi öğrenmemiz gerekir.
Sayfa 43·Kitabı okuyor

Funda

, bir kitabı okumaya başladı
Sarah Jio
8.1/10 · 853 okunma
İyi kitaplar hemen tükeniyor. Yüzlerinde derin düşüncelerin izleri olan insanlar durmadan ilerliyorlar. Onları bulmalıyız.
Sayfa 541·Kitabı okudu
Reklam