Gökay Engin Duhan
@FuneralHeart
Barışı korumak için savaşı öğrenmek zorundasınız.
“Beni de alır mısın, bayım? dedi.
Şoför hemen başını çevirerek bir saniye lokantadan yana bakarak:
— Camın üstündeki «Yolcu almaz» yazısını görmedin mi?
— Elbet gördüm, ama insan, yine de iyi insan olur isterse... Zengin pezevengin biri ona, böyle yazılar koydurtsa bile...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Onu gerçekten kaybetmiştim, manevi yönden kendime eziyet edeyim diye, manasızca türlü şekillerde bedenimi ihmal ederek, yaptığım hataların intikamını kendimden aldığım çılgınlıklar, bana hayatımın en güzel birkaç yılını yaşatmayan birçok fiziksel hastalığa yol açtı; şayet edebiyat alanındaki yeteneğim şifa olan yönüyle yardımıma koşmasaydı, belki de tamamen mahvolup giderdim.
Ve bu şekilde hayatım boyunca değiştirmeden izleyeceğim yol belli oldu, yani amacım hem dış dünyadaki şeyler hakkındaki düşüncelerimi düzene sokmak, hem de iç dünyamda huzur bulmak için beni mutlu eden veya canımı sıkan ya da bir şekilde kafamı meşgul eden şeyleri, bir resim ya da bir şiir haline getirerek bu konularla ilgili bir sonuca ulaşmaktı. Bunun için gerekli yeteneğe, benim gibi doğası sürekli olarak aşırı uçlarda gezinen birinden başka hiç kimsenin daha fazla ihtiyacı olamazdı. Bu yüzden söylediğim her şey, bu küçük kitabın tamamlama cesaretini gösterdiği büyük bir itirafın kırıntılarıdır.