Babam hayatta olsaydı derdimi dinlerdi, derdim. İşten geldiğinde ben yerde oyuncaklarımla oynarken, bana sarılır, çoraplarımı çıkarır ayağımdan, ayaklarımı gıdıklar, güldürürdü beni derdim. Gece uyumadan önce sarılır, "İyi geceler, kızım"
der, öperdi. Babam hayatta olsaydı eve geç geldiğimde beni merak ederdi, ödevlerime de yardım ederdi. Babam gerçekten hayatta olsaydı, bunların hepsi olurdu... Ama o hayatta, sadece benim hayatımda değil. Hiç olmadı. Var ama yok.