Fuzulî
@Fuzulim
Dünyanın geçici olduğunu hatırladığın her an, mutluluk seni hiç bırakmaz..
.
Ehl-i Sünnet
Kalemimden..
Nedir beni yoran? Böyle sallansam keşke bir uçtan bir uca, savrulsam bulutlardan yıldızlara.. Tutamasam yıldızın paçasından düşsem bir kuşun kanadına. Süzülsek beraber ufuklara, şafaklara, batılara, doğulara. İhtiyaç duysak birkaç oduna ve yastığa. Sessizce kıvrılsak nehir kenarına. Bakakalsam 'ah be tutamadım gittim' dediğim yıldızın paçasına.
.
Bulsam hüznün sebebini karanlıkta. Işık arasam umuttan. Medet umsam parıltıdan. Güneş doğsa doğudan, batsa batıdan.. İnsanlar sevse birbirlerini hiç bir çıkar gütmeden, aramadan. Kendimi bulsam kuşların gezindiği boşlukta. Her yerim uçuşsa havalansam yağmur damlalarına. Kim bilir belki de düşerim bir çocuğun avucuna...
.
Yılmam beklerim. Herşeyi her zaman beklerim. Ne vazgeçerim sıcaktan ne umutlanırım kardan. Kalem isterim kurşundan, kağıt isterim ağaçtan. Bir de... Bir de derman isterim yaradandan. Dermanımı kalıcı yapacak yetenek isterim, uçmasını isterim sözüm.
.
Kalacak iki gözüm. İki gözüm.. Ömrüm. Senelerim ve saniyelerim. Belki biraz da renklerim. Siyahıda çok severim. Aylardan da şubatı, belki de haziran.
.
Tıkanıyorum bazen aklımın, kalbimin; ağzıma ve elime dökemediği yerlerde. Ya yetemiyorum ya da yetişemiyorum. Kararını tutturamıyorum. Miktar mı? O daima fazla.
.
Ağlamak? Bilmem. Gözlerime fazla yabancı sanki bu aralar. Keşke o akan damlalarda içimizdeki hikayeler yer alsa idi. Kim bilir kaç kavanoz masallarımız, efsanelerimiz ve gerçeklerimiz olurdu değil mi? Düşünmeden biriktirirdik her zerresini. .
Buralara, ciltlere sığmayacak, doldurulamayacak cümleler, kelimeler, anlar mevcut iken şuan bu yaptığım karalama veya taslaktan başka birşey değil.
.
Belki çok saçmaladım belki ilham oldum farklı insanlara, bakışlara.Göz yordum. Affedin. Ya da en iyisi boşverin.
.
Bulutun dibinde sallanmaya devam edelim biz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.